2012-05-12

Prezentacja Su-22 i MiG-29

23 kwietnia 2012 r. w Królewie Malborskim dokonano przeglądu sprzętu bojowego i uzbrojenia 1. Skrzydła Lotnictwa Taktycznego. Ma to ścisły związek z planem modernizacji i rozwoju całych sił zbrojnych, który zostanie wdrożony na najbliższe lata jesienią tego roku.

Prezentacja odbyła się niejako w tle wydarzeń związanych z pożegnaniem w tym dniu kontyngentu PKW ORLIK 4. Miała charakter mniej oficjalny i przeznaczona była dla przedstawicieli MON, BBN i wysokiej rangi dowódców WP.

Prezentacji dokonał dowódca Sił Powietrznych gen. broni pil. Lech Majewski oraz dowódca 1. Skrzydła Lotnictwa Taktycznego gen. bryg. pil. Tadeusz Mikutel. W przeglądzie uczestniczyli sekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej Czesław Mroczek, szef Sztabu Generalnego WP generał Mieczysław Cieniuch, dowódca operacyjny Sił Zbrojnych gen. broni Edward Gruszka oraz Ryszard Zakrzewski, reprezentujący szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

1. Skrzydło użytkuje dwa typy samolotów bojowych: MiG-29 oraz Su-22. Pierwsze z nich są użytkowane w 22. i 23. Bazie Lotnictwa Taktycznego w Malborku i Mińsku Mazowieckim w liczbie 32 egzemplarzy. Ich przyszłość jest dość jasno określona poprzez wdrożenie odpowiednich programów eksploatacji i modernizacji (zobacz: Lifting MiGa).

Bardziej skomplikowana sytuacja dotyczy samolotów Su-22 użytkowanych przez 21. Bazę Lotnictwa Taktycznego w Świdwinie. Są to obecnie najstarsze samoloty bojowe w Siłach Powietrznych. Ze 110 maszyn zakupionych w latach 1984-88, w eksploatacji pozostaje 26 samolotów bojowych w wersji Su-22M4 i 6 szkolno-bojowych Su-22UM3K.

W przypadku wersji bojowej jest to:
  • 16 szt. wyprodukowanych w roku1985 (8309, 9102, 8920, 8919, 8818, 8816, 9616, 8310, 8205, 8308, 8103, 8102, 7412, 7411, 8715, 9615)
  • 2 szt. w roku 1986 (3201, 3304)
  • 8 szt. w roku 1988 (3817, 8101, 3819, 3816, 3715, 3713, 3612, 3920)

  • Maszyny szkolno-bojowe pochodzą z lat:
  • 2 szt. z roku 1984 (308,509)
  • 3 szt. z roku 1985 (305,310,508)
  • 1 szt. z roku 1986 (707)

  • Samoloty te są użytkowane od roku 2005 bez remontów wg etapowego programu przedłużenia resursu technicznego i międzyremontowego na podstawie specjalnego biuletynu eksploatacyjnego, opracowanego przez przemysł i Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych. Dokument ten ustala obecny resurs techniczny:

  • dla samolotów Su-22M4 na 3000 godzin lotu, 3000 lądowań w czasie 30 lat
  • dla samolotów Su-22UM3K na 3000 godzin lotu, 4000 lądowań w czasie 30 lat

  • Biorąc pod uwagę tylko resurs kalendarzowy, pierwsze samoloty powinny zostać wycofane w roku 2014. Byłyby to 3 samoloty dwumiejscowe UM3K. W kolejnym roku zakończyć służbę powinno 16 bojowych i 2 szkolno-bojowe samoloty, potem 2 bojowe i 1 dwuster, a w roku 2018 ostatnie 8 maszyn bojowych. Taki scenariusz spowodowałby całkowitą zapaść lotnictwa uderzeniowego Sił Powietrznych.





    W najbliższych 10 latach ze względów finansowych nie ma możliwości zakupu maszyn bojowych dla wymiany samolotów świdwińskiej bazy. Prowadzony pierwszy przetarg na zakup samolotów szkolno-bojowych LIFT, który miał doprowadzić do częściowego zastąpienia popularnych „suk” nowym sprzętem został anulowany w roku ubiegłym. Wdrażany obecnie przetarg na samolot szkolny klasy AJT nie ma takiego ukierunkowania. Choć nie da się ukryć, że na niepowodzenie pierwszego przetargu na LIFT-a miała także wpływ decyzja z początku tego wieku o zaniechaniu modernizacji Su-22, a potem także przerwania remontów tych samolotów w roku 2005. Doprowadziło to do przekombinowania całego projektu LIFT, który stał pod znakiem dużego ryzyka technicznego oraz wysokich kosztów.

    Czynniki te spowodowały w ostatnich dwóch latach akcentowanie potrzeby pozostawienia tych maszyn w dalszej eksploatacji przez dowództwo SP. Realia budżetu jednak mocno także ograniczają głębszą modernizację samolotów Su-22. Wymagania w tym zakresie przedstawiło dowództwo SP w piśmie DSP nr 1306/11/SZKOL/WL/OTL określając potrzeby modernizacji przede wszystkim w zakresie zabudowy radiostacji z krokiem 8,33 kHz oraz radiostacji ratunkowej 406 MHz.

    Wszelkie dotychczasowe spekulacje co do możliwości modernizacji przez polski przemysł tych maszyn są mało realne. Oficjalne stanowisko WZL-2 w tej sprawie jest jednoznaczne. Zakłady nie narzucają w tej kwestii żadnych jedynie słusznych i najlepszych rozwiązań modernizacyjnych i technicznych dla MON. Pozostawiają to woli dysponenta. Jeżeli taka potrzeba będzie zgłoszona, to WZL jest od tego, aby wykonać to jak najszybciej i jak najtaniej.





    Żeby jednak sprzęt mógł być używany, niezbędne jest przeprowadzenie remontu weryfikacyjnego z przejściem na eksploatację wg stanu technicznego. Tak jak w przypadku samolotów MiG-29 dokonać tego może tylko bydgoski WZL-2. Umożliwiłoby to zniesienie resursu kalendarzowego i podniesienie godzinowego do 4000 godzin.

    Jest to możliwe, gdyż samoloty bojowe pomimo swego wieku, nie były nazbyt intensywnie eksploatowane. Posiadają nadal znaczny potencjał resursu technicznego, wyrażonego przez liczbę możliwych do wykonania operacji startów i lądowań. Najbardziej „zalatany” bojowy samolot Su-22 (7411) ma wykonanych 2251 operacji lotniczych i resurs techniczny na 749 następnych (dane na listopad 2011 roku). Najmniej wysłużony (9102) wykonał 1527 lądowań i może wykonać następnych 1473. Łączny zapas resursu technicznego dla 26 bojowych „suk” to ponad 31 tysięcy operacji.

    Sytuacja komplikuje się w przypadku samolotów dwumiejscowych. Wygląda to tak, że samoloty młodsze mają wylatanych więcej godzin niż starsze oraz mocniej wykorzystany resurs techniczny. Powoduje to, iż młodszy może zakończyć eksploatację wcześniej z powodu ograniczonego resursu technicznego, a starszy – pomimo dużej liczby godzin do wylatania – ograniczony jest resursem kalendarzowym. Dla przykładu: dwuster „707” może latać do 2016 roku, jednak już wykonał 3870 lądowań (nalot łączny 2226 h) i może wykonać tylko 130 operacji lotniczych.





    Jest to o tyle istotne, że dowództwo w roku ubiegłym skierowało do szkolenia w 21. BLT w Świdwinie 8 pilotów promocji 2011 do szkolenie na tym typie. Jest to pierwszy po dłuższej przerwie nabytek w personelu latającym. Niepewność sytuacji, co do przyszłości tych maszyn w naszym lotnictwie, naturalne odejścia ze służby oraz pozyskiwanie personelu latającego i technicznego do programu F-16 spowodowały powstanie luki pokoleniowej.

    Aktualnie Inspektorat Uzbrojenia prowadzi umowę dotyczącą przedłużenia resursu technicznego (kalendarzowego i godzinowego) samolotom Su-22 oraz rozpoczął wykonywanie prac analityczno-koncepcyjnych w zakresie przedłużenia resursu samolotom Su-22 wraz przejściem na eksploatację wg stanu technicznego. Dalsze działania w tym zakresie będą zależne od wyników powyższych analiz – tyle mówi oficjalna informacja, udzielona 10 stycznia tego roku przez Inspektorat Uzbrojenia w związku z sytuacją sprzętową 21. BLT w Świdwinie. Po wykonaniu tychże prac, to właśnie Sztab Generalny WP będzie rekomendował ministrowi obrony narodowej podjęcie lub zaniechanie działań zmierzających do utrzymania potencjału uderzeniowego lotnictwa.

    Należy podkreślić, że potencjał bojowy samolotu Su-22 pomimo upływu lat jest nadal znaczny. Zapasy środków bojowych zostały zgromadzone dla liczby ponad stu zakupionych maszyn dla realnych, wielotygodniowych zmagań pełnoskalowego konfliktu zbrojnego. Do dziś znacznie przekraczają to, co zostało zakupione dla programu F-16. Głównie, jeśli chodzi o klasyczne uzbrojenie bombowe i rakiety niekierowane. Na uzbrojeniu znajdują się także rakiety ziemia-ziemia naprowadzane laserowo i radiowo typu H-25 i telewizyjnie ciężkie H-29. Jako jedyny typ samolotu Su-22 przenosi rakiety antyradiolokacyjne H-25MP i H-58U.





    Na wystawie statycznej zorganizowanej na lotnisku w Królewie Malborskim przedstawiono samolot bojowy w konfiguracji pokazowej. Pod kadłubem podwieszono zasobnik rozpoznawczy KKR-1 do rozpoznania fotograficznego i radioelektronicznego. W tym drugim zakresie przewyższa on analogiczne wyposażenie rozpoznawcze, jakie zakupiono dla F-16 w postaci zasobnika DB-110. Pod lewym wewnętrznym podwieszeniem prezentowano stację walki elektronicznej SPS-141MWGE. Całość uzupełniło uzbrojenie bombowe na belkach wielozamkowych oraz szkolna wersja rakiet R-60 i uzbrojenie strzeleckie.

    Oczywiście skuteczność bojowa Su-22 jest redukowana brakiem kompleksowej modernizacji (głównie w zakresie systemów wymiany informacji Link11/16 z innymi nowoczesnymi samolotami bojowymi). Skuteczność ta wciąż jednak zaspokaja potrzeby szkoleniowe wojsk lądowych, marynarki wojennej, wojsk przeciwlotniczych z wykorzystaniem realnego uzbrojenia bojowego.

    Decyzje dotyczące przyszłości Su-22 zapadną zapewne już niedługo, a ich skutki będą długofalowe dla całych sił zbrojnych.

    Jarek Borzyszkowski

    fot. autor
    zobacz też Su-22 w obiektywie Bartosza Niewiadomskiego

    Ocena:  
    ( 57 )      może być
      Opinii:  

    4

      

    Dodaj swoją opinię

    Utworzony: 2013-05-31 05:51:00 ~~Air Jordan~~

    Całość uzupełniło Air Jordan uzbrojenie bombowe Air jordan 6 na belkach wielozamkowych oraz szkolna wersja rakiet R-60 i uzbrojenie strzeleckie.

    Utworzony: 2013-05-03 08:00:00 ~~nike air jordan~~

    réseautage social virtuels
    jordan
    femme

    Utworzony: 2013-05-03 07:58:03 ~~nike jordan~~

    les défis résultats en montrant jordan femme fonctionnalités de la plate-forme

    Utworzony: 2012-09-09 22:38:13 ~~Adrian~~

    Uważam że migi to dobre samoloty w przyszłości Polska powinna zakupic nowe migi lub suchoj t 50